- nowości i publikacje * news and articles

Mój świat, moja pasja, moje rozumienie przyczyn i metod leczenia schorzeń, które powodują ból oraz inne dolegliwości.


  • czwartek, 30 czerwca 2011
    • Aikido and shoulders


      Shoulders are everywhere in aikido… Bare-handed or armed - we use shoulders.

      Shoulders are very mobile joints but open to so many limitation factors. Their stability and function are governed by anatomical structures such as short and strong shoulder blade originated muscles, superficial trunk muscles and passive stability apparatus as capsula and ligaments. Shoulders are "open" to very many injuries (static and dynamic) – and that makes their behaviour a maze of a great deal. Since all aikido techniques are hand techniques – they involve shoulders, they force shoulders, they pull shoulders, push and compress them, twist them, make them accommodate to body movements (rib cage mostly).

      Shoulders are operated by distant muscles as well: for example latissimus dorsi that attaches to pelvis and lowers the arm and rotates it internaly, levator scapulae that goes down the neck to shoulder blade and controls its rotation (sliding on rib cage, we call it a anatomical but false joint), very strong and wing-like wide pectorals that are internal arm rotators and functionaly – elbow extensors etc.

      There is just one tiny bony contact point that delivers all forces from shoulder to trunk and back again (in accordance to saying about one point of support and moving the whole Earth) – it is your clavicle (key bone, clavis – lat. key) and that bone is a real key to arm and shoulder efficiency. Without it there would be no stable arm movement, no strong arms, just a limb hanging down from your trunk.

      A close view on the shoulders show us complexity of that joint group: 5 joints combining into one great mechanism that is to work smoothly in conditions of free arm moves and resisted arms as well. Some of them are true joints, some are falls but they work in one team called scapula-arm joint or arm joint or shoulder joint, whatever.

      Articular surfaces, their angles and shoulder blade position on rib cage determine basic movements of shoulders, muscle action and fluency of that complicated group of co-working tissues. We elevate, depress, rotate (twist), elongate and shorten out arms and that is what shoulders do for us. All those are possible on that little bony point that has to accommodate to action demands too. Shoulders are mostly muscle-operated joints and that is how we classify them. Briefly speaking strong flat serratus short muscles compress and control shoulder blade against the rib cage, short scapula muscles stabilize arm bone on scapula and control its rotation mostly and long muscles give it action. Shoulder is covered by a hood of deltoid muscle and suspended on muscles that attach to its upper regions.

      It makes no point to go through very precise analyse of muscle action in various movement phases, it is not the point if this article. Let’s concentrate now on aikido having shoulders in sight.

      Arms are everywhere in aikido, I would state this. They touch through hands, receive pressure from attacking partner (receiving partner – uke), they are to feel the resistance and play between two aikidokas (menuchi), they in fine act as our responders, they speak for us in every applied technique. Feet move us from place to place, knees are responsible for springy and smooth movements, hips give power to what we do and shoulders act! They complete every throw what shows the greatness of many spectacular techniques! Many sensors within the shoulder complex co-work with the whole body coordination blending into read-analyse-act process. It all happens in no time at all when needed so just imagine the speed of information flow within. Nervous system has almost no limits in transmiting data, it learns how to work overloaded and free from too much crowd on synapses. With locomotor system at hand it uses our body as its executive performer, excellent performer I should say.

      Since shoulders are everywhere in aikido as has just been stated, they also participate in falls, they hit the ground and can get injured easily. Let me concentrate on this aspect now.

       I find shoulders disorders in basic groups below:

      1.      injuries from falls, hits, sudden pulls etc. and incorrect postural habits

      2.      incorrect tension of certain muscles (static imbalance) leading to worn-out syndrome,

      3.   away-from-joint factors such as emotional compression within (anger, agression – coupled with temporomandibular joint syndrome and pelvic and hip complex syndromes).

      Ad.1 Falls and other injuries can tear ligaments, pull muscles out from their attachment spots or tear them within the belly. That all requires medical help and reasonable solution. Diagnosis is usually made with ultrasound or MRI devices. Plaster is very often a treatment of choice but – if possible – some other techniques are possible (arthroscopy with its wide range of treatment ideas). Bringing your shoulders back to life after immobilization takes time but also teaches how to use them well, synchronously and with tender care.

      Ad 2. Incorrect elastisity and lenght of muscles are governed by ignorance of stretching need. Each joint , to work well as has been said often, is to be supported and governed by elastic muscles, age is not a significant factor here. If – because of wrong excercises or simply lack of any caused by prolonged sitting work – those muscles and ligaments tend to shrink, contract and remain in that state for longer, that will turn pathological chains on and sooner or later cause some health problems somewhere within the body. Worn out syndrome is the most known effect of that ignorance. The best and easiest solution is stretching, bringing elasticity back to normal. When applied well – we feels improvements of the problem and sometimes, what suprices most, very distant from the painful spot. That is the effect of disarming the pathological chain reactions with a simple weapon – stretching.

      Ad.3 The away-from-joint factors are the most difficult to read and solve (treat) since they involve our personality patterns that live with us and are part of our thinking, reacting, feeling etc. They are so very part of us we cannot sometimes understand living without them despite all obstacles they throw on our path. Pinned they yell for help but if we decide to fight them – positive changes will start and the whole body system will change into something new, into something sunny.

      Shoulders are „sender – receiver” joints that means they detect and cumulate tensions of various origin from the body and send them further down the limbs. The most frequent away-from-joint factors are emotional tensions cumulated in cervical and thoracic spine region. Unsolved shoulder disorder may end as frozen shoulder, chronic pain, trophic changes, thoracic cage disfunctions and other. 

      As presented – shoulders are very interesting and complicated pars of our body.  Since – as has been emphasized in this article – they are everywhere in aikido, they should be well treated, excercised and revitalized.  Warm ups, warm ups, warm ups…  Stretching connected well with resisted work outs, pinch of massage sometimes, and intelectual freedom. This looks like a prescription for healthy shoulders.



      Szczegóły wpisu

      Czas publikacji:
      czwartek, 30 czerwca 2011 11:07
  • środa, 29 czerwca 2011
    • Moje atykuly o stawach w aikido komentuje..

      ..Shihan Christian Tissier, 7 dan aikikai:


      Dear sir,
      Thank you very much for your very interestings articles;
      It concern me a lot because I had and still have knee problems.
      It is too late now to follow your advices but for young people it might be a very important subject to understand and follow.
      Very complete and interesting.
      Thank you again.

      Jestem zaszczycony tymi slowami. Dziekuję.


      Christian Tissier's comment on my articles on body joints in aikido. I am so very proud and happy. Thank you, Shihan Tissier.

      Szczegóły wpisu

      Czas publikacji:
      środa, 29 czerwca 2011 21:14
  • wtorek, 28 czerwca 2011
  • niedziela, 26 czerwca 2011
  • piątek, 24 czerwca 2011
    • "Jak żyć z Hashimoto?" - książka poradnik już do nabycia.

      Zapraszam do zapoznania się z książką tłumaczącą zawiłości schorzenia, które dotyka coraz większej grupy osób - choroby Hashimoto. Książka niemieckich autorów jest chyba najpełniej informującym źródłem dostepnym w tej materii na rynku. Poniżej kilka słów od wydawcy i zarazem tlumacza:

       „Jak żyć z Hashimoto?”  Poradnik dla pacjenta.

      Wyjątkowa książka dla osób chorych na autoimmunologiczne zapalenie tarczycy typu Hashimoto.
      w bardzo przystępny sposób przybliża chorym i ich bliskim, niezrozumiały dla przeciętnego pacjenta, skomplikowany obraz choroby.  
      Książka zawiera odpowiedzi na wiele dręczących pacjentów pytań o przebieg choroby. 
      Na 224 stronach omówione są przyczyny choroby Hashomoto, jej objawy, stosowane terapie, choroby współistniejące. Osobne rozdziały poświęcone są kobietom w ciąży i dzieciom.
      W kolejnym omówione jest odżywianie a w następnym psychika pacjenta.
      Ciekawy jest również rozdział o HPU/KPU. Jest to wrodzone zaburzenie przemiany materii, o którym niewiele jest publikacji i jest jeszcze mało znane w Polsce.
      Książka zawiera wiele wskazówek jak radzić sobie z chorobą Hashimoto w życiu codziennym. Zawarte są w niej również relacje pacjentów, które pokazują jak różnorodny i skomplikowany może być przebieg choroby Hashimoto.
      Poradnik ten, jest bardzo wartościowym przewodnikiem po meandrach choroby Hashimoto i dlatego bardzo go polecamy.

       Książka już do nabycia. Kupującym poprzez blog oferujemy 5% rabat od ceny rynkowej 35 zł.

      Z A P R A S Z A M!!!

      materialy reklamowe dostępne sa w moim gabinecie, Al. KEN 97, Warszawa


      "How to live with Hashimoto" - its Polsih edition is already on stock. You will know more about that disorder after reading that book. Friendly language, clear explanations - everything to make the difficult matter easier. You can order and buy it here for extra discount of 5%.

      Stock price: 35 zł.

      promotion leaflets available in my practice, Al. KEN 97, Warsaw

      Szczegóły wpisu

      Czas publikacji:
      piątek, 24 czerwca 2011 15:58
  • czwartek, 23 czerwca 2011
    • Aikido a stopy

      Aikido i stopy 

      Stopy stanowią konstrukcję podpierającą ciało. Jeśli przyjrzeć się ich budowie uwidacznia się w nich cały geniusz Natury: połączenie wytrzymałości i elastyczności. Twardości i miękkości. Tylna część stopy ma w swoją konstrukcję wpisane przenoszenie obciążenia osiowego i rozkładanie go na podłoże, a przód to dopasowujące się do podłoża przodostopie ze sprężynującymi palcami. Stopy stanowią także jedną z tzw. struktur poprzecznych ciała, czyli miejsc ułożonych inaczej, niż pozostałe elementy czyli nie wzdłużnie. Od stanu struktur poprzecznych uzależniona jest niejednokrotnie płynność pracy pozostałej części organizmu.

      Przyglądając się stopom można patrzeć na nie jak na piętrowy budynek: pierwsze piętro, to połączenie stopy z podudziem, a parter, to sama stopa.

      Stopy są połączone mechanicznie z podudziem za pomocą kości skokowej, nad którą tworzą się widełki z kości piszczelowej i strzałkowej przesuwające się jak wahadło ku przodowi i tyłowi. Budowa stawu skokowo-goleniowego pozwala także na tzw. ruchy parafizjologiczne), czyli grę stawu zapewniającą mu płynność w innych kierunkach i bezpieczną pracę pod obciążeniem. Oklejone mocnymi krótkimi więzadłami stawy skokowo-goleniowe zespolone dodatkowo ze strzałką reagują także na pracę kolana i pozwalają dopasowywać się podudziu do zmiennych kształtów stopy.

      Sama stopa to mocne grube kości stępu tworzące wytrzymały nośny zespół, który można porównać do kamiennych bloków układanych w łuk oraz długich kości przodostopia i krótkich kości palców. Do tego dochodzi układ więzadeł spajających kości względem siebie, torebki stawowe no i oczywiście mięśnie, czyli mechanizm napędzający stopę (lub bardziej hamujący, o której to funkcji mięśni wspominałem przy okazji kolan). Stopa opleciona jest ścięgnami mięśni długich biegnącymi w różnego typu kanałach międzykostnych, utrzymywanych silnymi troczkami, wzmocniona jest krótkimi i grubymi mięśniami podeszwowymi, oraz obsługiwana jest mięśniami długimi podudzia( trójgłowym wpinającym swoje ścięgno Achilles w guz piętowy, strzałkowymi długim i krótkim oraz piszczelowymi przednim i tylnym).

      Patrząc na stopę od spodu łatwo zauważyć, że przypomina ona namiot podparty na trzech punktach: pięcie oraz pierwszej i piątej kości śródstopia. Stopa oglądana z boków ukazuje trzy łuki: długi biegnący przyśrodkowo od pięty do głowy pierwszej k. śródstopia, boczny biegnący od pięty do głowy piątej kości śródstopia i przedni pomiędzy głowami I i V k. śródstopia. Ta niezwykle odporna na obciążenie osiowe konstrukcja rozkłada naprężenia na trzy punkty podparcia poprzez wszystkie swoje elementy: biernej i czynnej stabilizacji.

      Dzięki temu, iż elementy stopy są względem siebie ruchome, adaptują się do każdej nierówności podłoża. Pozwalają to robić niezauważalnie, całkowicie poza naszą kontrolą. Nie myślimy o stopach podczas marszu, biegu czy też ćwiczeń. Stawiamy je tam, gdzie nam wypadło i pozwalamy im robić swoje.

      Stopy to także mnóstwo zakończeń nerwowych. Więzadła, mięśnie, torebki stawowe Dzięki temu właśnie mózg wie, co dzieje się pod stopą, jak należy zapracować resztą ciała, by stopa wykonała zadanie najergonomiczniej. 

      Z punktu widzenia aikido nie pozwalamy sobie na niedbałość względem stóp. Świadomość istnienia stóp oraz ich roli w poszczególnych fazach każdej z technik warunkuje dobre ukierunkowanie pracy ciała. Kąt utworzony poprzez stopy wskazuje wyraźnie kierunek, w który zwraca się nasze ciało i który determinuje stabilność postawy podczas technik. Ułożenie stóp nie może wynaturzać ruchu, a więc powinno być zgodne z naturalnym jego wyczuciem. Stopy „czytają” podłoże, są pierwszym miejscem styku człowieka z ziemią, dzięki nim jesteśmy w stanie elastycznie utrzymać nasze ciało w określonej pozycji. To stopy są przewodnikiem dla bioder i reszty ciała. „Żywe” stopy to te, które czują podłoże, umieją przesyłać informację o jego kształcie, fakturze do mózgu i które w odpowiedzi na sygnały pochodzące z niego reagują dopasowaniem swego kształtu.

      Poruszanie się bez obuwia, które jest nieodłącznym elementem treningów aikido, pozwala stymulować stopy na tyle mocno, by wszystkie ich tkanki otrzymywały należną porcję informacji odruchowej, która muszą spożytkować na dobrą i wydolną pracę tych narządów.

      Dbałość o stopy to także dbałość o inne narządy, których pola odruchowe znajdują się na podeszwowej i grzbietowej stronie stóp. Nie bez powodu od wieków docenia się zalety masażu stóp i wpływu tegoż na całość organizmu.

      Stopy to część wielkiego systemu koordynacji ciała, równowagi i stabilności. Brak któregoś z elementów stopy będący wynikiem urazu natychmiast wpływa negatywnie na stabilność programu obsługującego ciało i wymaga gwałtownego przeprogramowania.  Amputacja stopy zmienia drastycznie lokomocję, automatyzm i swobodę poruszania się. Urazy stopy nie ułatwiają bynajmniej aktywności na macie, wielokrotnie, ze względu na swoją złożoność lub rozległość, wymagają czasu do wyleczenia. Nie znaczy to, iż nie  ma po co uczestniczyć z treningach. Rozważny i doświadczony sensei podpowie, co i jak można wykonywać, by nie narażać się na niepotrzebny ból czy dyskomfort z powodu czasowego ograniczenia. Problemem pozostają oczywiście urazy, które pozostają i na stale ograniczają czy to pracę któregoś stawu czy też grupy stawów. Wtedy otwartym pozostaje temat tego czy innego sposobu uprawiania aikido. Choć, co jest dla wielu z nas oczywiste, aikido to nie tylko ćwiczenia ruchowe a może przede wszystkim nie ćwiczenia ruchowe… Stopy są z nami od urodzenia, wsuwamy je do ust poznając świat, jako niemowlęta, potem idą z nami przed dni pomyślności i przygnębienia, przez dni w świetle i mrokach. To one niosą nasze aikido pomiędzy innych ludzi.


      diagram stopy widzianej od spodu: za I.A. Kapanji "The Physiology Of The Joints."

      Szczegóły wpisu

      Czas publikacji:
      czwartek, 23 czerwca 2011 16:58
    • Aikido and feet



      Feet are our body’s supporting elements. If we take a close look at them that will reveal whole genius of Mother Nature: elasticity and endurance. Hardness and softness. Rear part of your foot is a supporting part that bears body weight and load and distributes it on the ground along with the front part of the foot. Feet are also one of the transverse structures of human body. It means they are not parallel to most of body longitudinal elements (mail blood vessels, limbs, trunk, lymphatic channels, long muscles…) but transverse to them and strongly change the function of body in case of any reflectoric and structural changes.

      Feet and one floor building are alike:  joint connecting foot and tibia bone are the first floor and the foot itself is the ground floor. It is like posterior and anterior part of the foot as well.

      Feet are connected to calves with ankle ( tibio-tarsal hinge joint), “it controls the  movement of the leg relative to the foot in sagittal plane. Those movements are essensial for walking on flat and rough ground.” (I. Kapanji). Inherent movements within every joint are so called  joint play movements, passive movements that are basic physiological normal movements along every single axis possible and in all planes that are build-in the joint construction. With strong short ligaments surrounding the whole complex feet do accommodate to regular and irregular ground demands.

      Foot bones look like bulky blocks running tightly along arches and long bones of forefoot with small but springy finger and toe bones. They are “passive” supporting factors as well as ligaments and joint capsules. Foot is surrounded with thin but strong  tendons of long muscles that run along fibrous tunnels in dorsal and plantar side of it.  With short and strong interosseus and lumbrical muscles and plantar muscles and – of course – Achilles tendon transmiting triceps  muscle strength to the foot – it is highly moveable and mobile part of our body, working under heavy loads and responding to very extreme demands of fast movements, rapid changes of directions and decelerating of high speed (i.e. running).

      When looking from underneath we can easily see an architectural structure of a vault. Its top is displaced posteriorly to the main weight bearing part. All three arches work as shock absorber, essential for gait purposes, mobility purposes and support in standing. With any impairments of that perfect shape they slowly but constantly interfere with the body function, maintenance of the erect posture and other symptoms popping out somewhere distant from feet themselves. When thinking of theoretical centre of each foot it goes up and down with every step we take, it moves side to side in all three dimentions predicted by Nature. Foot widens and flattens, then gets back to its form again. We use our feet imperceptibly – out of our control. We do not think of them when walking, running or excercising, we put them here and there and allow the do their job well.

      Feet mean thousands of nerve endings immersed in all tissues. Thanks to uncountable amounts of them your brain receives constant data inflow and can fluently respond to them in whole body action to keep the feet in most convenient conditions for work.

      From aikido point of view feet do matter a great deal. Their indisputably significant part is reflected in every step we take in aiki techniques, they direct the body positions, turning us towards the next second of technique. The angle between feet determines our stability. Feet must not degenerate the easiness of movement and is supposed to follow the natural body awareness. Feet do read the ground, they are the very first to touch the earth. They guide the hips through their complex world.


      Barefoot movements are part of aiki classes stimulates feet well enough to keep them alive, strong and endure. The more care we concentrate upon our feet the more reflex inflow we send to internal organs as well.  Reflex spots corresponding with all inner organs are all over feet. They have been known and appreciated for centuries and used as basic knowledge in foot massage therapy of different types.

      Human feet are a part whole self- coordinating system of body balance and stability. Lack of any parts of that complex results immidiatelly in instability of the system and an urgent need of repairs. Foot injury or trauma does not make your dojo activity easier and take time to accomodate or heal. That does not mean quiting aikido classes at all (if possible, of course). Reasonable and wise sensei shall show you the path to walk to avoid unnecessary pain or discomfort. If any injury results in constant disability we come to the point of discussion of how to practice aikido in its physical aspects. Because – what is obvious to very many of us – aikido does not mean only physical excercises and – what many of us know - above all it is  NOT the physical acivity itself.  Feet walk with us through our good and bad days, through our days of light and dark... They take our aikido with us to other people.

      Szczegóły wpisu

      Czas publikacji:
      czwartek, 23 czerwca 2011 16:46
  • środa, 15 czerwca 2011
  • poniedziałek, 13 czerwca 2011
  • piątek, 10 czerwca 2011



Kanał informacyjny