gajowiec.pl - nowości i publikacje * news and articles

Mój świat, moja pasja, moje rozumienie przyczyn i metod leczenia schorzeń, które powodują ból oraz inne dolegliwości.

Wpis

środa, 21 grudnia 2011

Dlaczego warto rozciągać mięsień trójgłowy łydki??

Mięsień trójgłowy łydki najbardziej znany jest chyba ze swojego ścięgna - Achillesa. Jedno z bardziej rozpoznawalnych miejsc ciała ludzkiego jest ścięgnem końcowym spajającym se sobą dwa mięśnie: płaszczkowaty i dwugłowy łydki. One wspólnie tworzą mięsień trójgłowy łydki.

Mięsień trójgłowy jest mięśniem dwustawowym. Pracuje nad dwoma stawami - skokowym oraz kolanowym. I tu zaczyna się polka, ponieważ od zawsze pojawiają się rozbieżności w kwestii tego, jaką funkcję dla którego stawu wykonuje. Dla mnie jest to: zginacz stawu skokowego (czyli wykonuje ruch wspięcia na palce) i prostownik stawu kolanowego przy opartej stopie na podłożu.

Mięsień jest mocny. Dużo potrafi znosić. W ruchu jest głównie mięśniem hamującym pęd ciała ku przodowi i utrzymującym płynność pracy kolana. Działając wespół z mięśniami pośladkowymi oraz tylną grupą uda stanowi o stabilności kolana, o jego stabilizacji oraz w pewnym sensie chroni jego nagły wyprost. Jednak warunkiem tego - jak wspomniałem już - jest oparcie stopy o podłoże.

Mówią liczby: zdolność zadziałania siłą ze strony tylnej stabilizacji kolana wzrasta o prawie 60% w sytuacji oparcia stopy o podłoże. Co z tego wynika? Najstabilniejsze kolano to takie, które działa przy postawionej na ziemi stopie. Wszystko inne, to chwiejność, niestabilność i poszukiwanie zastępczych sposobów na ustabilizowanie tego, co i tak nie udaje się utrzymać w ryzach. Ćwiczenia siły kolana czy jakkolwiek rozumianej kontroli tegoż, najwydajniej działają w staniu właśnie. Nie ma najmniejszego sensu ćwiczyć przy stopie nie opartej.

Ale, żeby przejść do wydajnych ćwiczeń siłowych, należy dopilnować elastyczności i rozciągliwości mięśnia. Mięśnie łydki znajdują się w swojej normie długości, gdy przy wyprostowanym kolanie i stopie przypartej do podłoża jestem w stanie cofnąć nogę względem przedniej i nie odczuwać żadnego wrażenia ciągnięcia. 

Stopa odrywająca się od podłoża (patrz rycina) tudzież uginające się kolano lub niewielka możliwość wykroku, to oczywiste objawy przykurczu trójgłowego. Przy pracy nad jego elastycznością należy wykazać się dużą cierpliwością, gdyż mięsień ten jest ciężko pracująca jednostką i trudno "wypiąć" go z jego codziennych obowiązków. Stąd ryzyko swoistej pogoni za własnym ogonem...

Jeśli doprowadzimy mięśnie obustronnie do tej samej długości - patrz: rozciągliwości, mamy pewność, iż oba kolana dostają dobre warunki do wyprostu, silną i stabilną asekurację oraz czytelną kontrolę podczas ruchu. Sprężystość chodu nie pozostaje tu niezauważona.

A co się dzieje, gdy łydki są przykurczone? Ano dzieje się...

Najczęstszym objawem przykurczu łydek są nocne kurcze. To flagowy objaw. Do tego dochodzą drętwienia, zaburzenia czucia, wrażenie ciężkich nóg, obrzmienia podudzi, żylaki (uciskane nadmiernie naczynia), niemożność wykonania choćby przysiadu na pełnych stopach... Łydki są w stałym kontakcie z biodrami, więc rola tychże jest dla łydek nadrzędna. Mocno reagują na zmiany pracy bioder, odbierając od nich negatywną stymulację.

Są osoby, które muszą wstać w nocy, by "rozchodzić" obkurczone łydki. Są osoby, które odczuwają bóle kolan pod rzepką przy chodzeniu. Są osoby, które odczuwają ból "tnący" poprzecznie kolano od tyłu... Objawów jest dużo. Dla każdego coś miłego.

Rozciągajmy więc łydki, by nie stracić miękkości w chodzie ale i by zachować ich siłę i sprężystość tak bardzo potrzebne czy to w bieganiu czy skokach czy zwyczajnych przysiadach.

kontakt: www.gajowiec.pl, gabinet@gajowiec.pl, tel. 0602 786 988

Szczegóły wpisu

Tagi:
brak
Autor(ka):
mocushle
Czas publikacji:
środa, 21 grudnia 2011 19:47